tekening oranje volkswagen busje met rode sjawl

Wat mijn moeder deed na haar 50e en wat ik daarvan leerde

Ik was 19 toen mijn vader op oudejaarsdag overleed. Hij was vijftig en mijn moeder 51, dezelfde leeftijd als ik nu heb. Ondanks het verdriet kozen mijn moeder en ik er voor om niet te lang stil te blijven staan bij zijn overlijden. Ik besloot al snel om 3 maanden naar Nieuw-Zeeland te gaan om te werken en rond te liften. Op het laatste moment leek mijn moeder dat ook wel een leuk idee. Ze vroeg of ze mee mocht en we regelden ook voor haar een werkplek.

 

Jij hebt de vrijheid om te doen wat het beste bij jou past

Bij vrijheid denken we al snel aan 5 mei. En ja, ook het feit dat we in een land wonen waar geen oorlog en onderdrukking heerst is vrijheid niet vanzelfsprekend. Mijn man is veteraan en probeert iedereen daar van bewust te maken. Maar ik heb het hier over een andere vrijheid. De vrijheid om te doen wat het beste bij je past. De vrijheid om te werken met wie je wilt. De vrijheid om te kiezen waar jij gelukkig van wordt. De vrijheid die jou als persoon laat groeien en bloeien. Voor mij heeft dit inzicht zijn oorsprong gevonden bij mijn moeder.

 

Een ervaring is dat legoblokje dat je niet meer los krijgt

Aangekomen in Nieuw-Zeeland werkten we de helft van de tijd en de andere helft liftten we het land door. Het liften bracht ons in hilarische situaties. We mochten mee in een grote spiegeltruck die melk vervoerde, zaten met drie bierdrinkende Hells Angels in een auto en de auto van een Maori bleek niet waterdicht. Er zat een gat onder mijn voet en bij elke plas water moest ik mijn voet er op houden om het droog te houden. Mijn moeder vond het prachtig allemaal en dronk gezellig een biertje met de drie in leren jassen gehulde motor fans. Reizen geeft vleugels aan je brein. Het geeft je iets dat niet in geld is uit te drukken. Het valt onder de noemer ervaringen en die zijn altijd onbetaalbaar. Ook al kun je iets kopen als een ticket naar een ervaring toe, de ervaring zelf die in jou achter blijft is ongrijpbaar. Alleen jij kunt hem voelen. Een ervaring is namelijk als dat strakke legoblokje van het huis dat je gaat bouwen. Als het eenmaal vastzit krijg je het niet meer los. En dat hoeft ook niet want je bouwt op dit blokje meer blokjes met positieve ervaringen zodat het een huis van groot geluk kan worden.

 

Wat moest mijn moeder met een ingericht camperbusje ?

Maar de echte eyeopener van vrijheid na je vijftigste kwam toen mijn moeder enkele jaren later een compleet ingericht volkswagen camperbusje kocht. De kleur was oranje met wit. Nu kan ik zeggen dat het echt een gaaf ding was maar op dat moment dacht ik echt “wat moet mijn moeder met een camperbusje”. Maar ja, het was mijn moeder en van haar kon je zoiets verwachten dus liet ik haar lekker haar gang gaan. En waarom ook niet want het was tenslotte haar leven. Ze was dan ook zeer vooruitstrevend voor iemand uit een plattelandsdorp. Toen zag ik het busje als een ding op wielen en niet als een ervaring. Ik dacht dat mijn moeder zichzelf, na het overlijden van mijn vader, opnieuw aan het ontdekken was. Maar nu ik zelf vijftig ben geweest kijk ik daar toch heel anders tegenaan. Nu begrijp ik het beter en vind ik het jammer dat we dat busje niet zelf ook hebben gebruikt. Maar omdat ik er toen niet zoveel mee had, liet ik het voorbij gaan. Achteraf heb ik wel spijt dat ik niet veel enthousiaster gereageerd heb op haar beslissing om de vrijheid te pakken.

 

Ik ga mijn motorrijbewijs halen

Het hielt daar niet op want de jaren daarna pakte ze haar rugzak om in haar eentje drie grote reizen te gaan maken door Indonesië, Australië en Canada. Alleen met een ticket op zak. En om haar ervaringen nog meer kracht bij te zetten ging ze rond haar zestigste ook nog maar even haar motor rijbewijs halen.

Jammer dat het overlijden van mijn vader er voor nodig was om haar leven ten volle te kunnen leven. Maar je zou ook kunnen zeggen dat het overlijden van mijn vader niet voor niets is geweest. Het heeft haar ogen geopend en mij de oorsprong gegeven voor het leven van mijn leven. Dat is het namelijk.

 

Je moet het pakken, uitwerken

en dan leven.

 

Elke dag weer want niemand brengt het even naar je toe. Niemand stopt het in je brievenbus of kneet je leven tot jouw leven van intense ervaringen terwijl jij met je luie kont op de bank blijft zitten. Nee, dat moet je echt zelf doen.

Het besef dat mijn moeder zo’n vrijbuiter was wist ik altijd wel maar het kwam pas echt bij mij binnen voor mijn veertigste, toen ze overleden was. En dit was in 2006 en slechts drie jaar na het overlijden van mijn zus. Dat was het moment dat ik mij pas echt begon te realiseren dat ik zo’n coole moeder heb gehad. Het doet pijn dat ik dat nooit tegen haar heb gezegd. Als ik haar nu vergelijk met andere moeders uit die tijd kan ik zeggen dat ze altijd in een kruidvat zat dat na haar vijftigste pas tot ontploffing kwam. En jeetje, wat herken ik dat gevoel. Ze heeft het leven gepakt, uitgewerkt en geleefd. Wat anderen daar ook van vonden!

Maar is er dan echt iets dramatisch voor nodig voordat wij inzien dat het ook anders kan?

Wie is jouw grote voorbeeld?

 

Marion

 

6 antwoorden

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] men viagra […]

  2. […] buy cialis pro […]

  3. […] sildenafil citrate tablets 50 mg […]

  4. […] how much does cialis 5mg cost? […]

  5. amazon cialis schreef:

    […] how to get cialis online […]

  6. […] generic sildenafil 25mg […]

Reacties zijn gesloten.